بازخوانی واقعه حج خونین توسط وهابي هاي ملعون به دستور آمریکا
مکه مقدسترین شهر اسلامی است. کعبه و مسجد الحرام در این شهر قرار دارد و زادگاه حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم و حضرت علی علیه السلام و بسیاری از بزرگان صدر اسلام و نیز محل بعثت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم بوده است.
این شهر معروف و قدیمی در حجاز در کشور عربستان سعودی و نزدیک دریای سرخ (بحر احمر) قرار دارد و به وسیله بندر جده به دریا مرتبط است. مکه، با بیش از 400هزار جمعیت، بزرگترین شهر عربستان سعودی به شمار میآید.
این شهر علاوه بر مکه دارای نامهایی همچون « بکّه»، «امّ القری» و «بلدالحرام» نیز بوده است که در قرآن مجید به تمامی این اسامی اشاره شده است.
شهر مکه از روز آغاز آفرینش محترم بوده است. خداوند این شهر را به دعا و درخواست حضرت ابراهیم علیه السلام «بلد امن» (سرزمین امن) قرار داد و هر گونه قتل و کشتار و شکار را در آن حرام و ممنوع فرمود.
این سنت الهی در دورانهای مختلف محفوظ ماند، حتی در عصر جاهلیت که قتل و کشتار رواج فراوان داشت، حرمت این شهر حفظ میشد، و حتی اگر کسی قاتل پدر خویش را نیز در حرم مکه میدید با او گلاویز نمی شد. با این حال، حرمت این شهر در دوران خلافت یزید بن معاویه قاتل حسين بن علي (ع) ، نوه گرامي پيامبر اسلام (ص) و یک بار نیز در قتل عام حجاج در دهه 60 شمسی توسط سعودي هاي وهابي شکسته شد و به گونه اي جنايت هاي يزيد توسط اسلاف وي دوباره تكرار شد .
روز ششم ذی الحجه یادآور مراسم "برائت از مشرکین" زائران خانه خدا و کشتار حجاج مظلوم در مکه به دست حکام آل سعود است.
جمعه خونين سال 1407 ، در كنار مسجد الحرام و در ماه حرام واقع شد... و آنچه اتفاق افتاد تا ابد در تاريخ اسلام ثبت شد و مرحله جديدي را گشود كه تاريخ تا كنون، از زمان نزول وحي بر سيد رسل محمد (ص) چنين واقعه اي را به خود نديده بود.
يقيناً آن روز، فصلي تازه براي بازسازي تركيب منطقه خاورميانه بود، كه يا بايد اين تركيب بر وفق آمريكا انجام شود و يا منطقه به صورت اسلامي اصيل خود بازگردد.
اگرچه این جنایت در ظاهر برای سرکوب مراسم برائت از مشرکین اتفاق افتاد، اما در حقیقت بر اساس دستور آمریکا و در جهت مقابله با انقلابيون مسلمان در آن زمان رقم خورد. با این حال، این رویداد موجب بسط تفكر انقلابيون اسلامي گردید و خود زمینهای گشت تا مظلومیت انقلاب اسلامی و سخن حقش بیش از پیش در برابر چشم مسلمین جهان قرار گیرد و در حقیقت نقطه عطفی در صدور انقلاب اسلامی بود. مگر نه آنکه در چهلم شهدای جمعه خونین بود که انتفاضه فلسطین آغاز گردید؟
از این رو بازکاوی این واقعه تاریخی که به دلایل مختلف سیاسی، کمتر بدان پرداخته شده است، یکی از الزامات تاریخی در شناخت مرزهای درنودیده شده توسط دریای انقلاب اسلامی است. آنچه در پی می آید تلاشی اندک برای مقابله با فراموشی "جمعه خونین مکه" است که یادبودش حتی از برگ های سررسید ها نیز رنگ باخته است.
شرح ماجرا
برگزاری مراسم برائت از مشرکین در جریان اجتماع بزرگ و پرشکوه حجّ، تاثیر آن را دوچندان میکند. و حجاج همه ساله بر انجام هرچه باشکوهتر مراسم برائت از مشرکین تاکید داشته و دارند. روز ششم ذیحجه سال 1366 (ه . ش)، حاجیان شيعه و سني ، راهپیمایی عظیم برائت از مشرکین را در مکه معظمه آغاز کردند. حجاج بیت الله الحرام در این راهپیمایی باشکوه ضمن اظهار تنفر از آمریکا و اسرائیل، از همه کافران و مشرکان اعلام برائت نموده، مسلمانان سراسر جهان اسلام را به اتحاد ویکپارچگی جهت مبارزه بی امان با سلطه قدرتهای شیطانی، در راس آنان شیطان بزرگ آمریکای جنایتکار، دعوت نمودند. گویی در و دیوار شهر مکه و ملائکه آسمان، همصدا با حجاج شعار می دادند. عرب و عجم، مبهوت و مسحور این طنین الهی شده بودند .
راهپیمایان ، پس از استماع قطعنامه پاياني راهپيمايي ، با شعار الله اکبر، لا اله الا الله و مرگ بر آمریکا برای ادای نمازمغرب روانه حرم شدند. پس از طی مسافتی، در حالی که پیشاپیش جمعیت عظیم راهپیمایان، زنان در حرکت بودند، ناگهان ستونهایی از نظامیان آل سعود هویدا شد . آنان لحظه ای بعد، به طرف صفوف حمله کردند و با باطوم بر سر و روی زائران بی گناه کوبیدند. این گروه از یک سو و گروه دیگری نیز از بالای پله ها و ساختمانها، سنگ و آجر، آهن، شیشه و بلوک سیمانی بر سر و روی مردم می ریختند. پس از آن، شلیک گازهای سمی و خفه کننده آغاز شد و به دنبال آن رگبار گلولهها به قصد کشتن راهپیمایان برائت ازمشرکین به سوی آنان سرازیر گردید و پیکرهای پاک آسمانی که جرمشان اعلام برائت و بیزاری از آمریکا، اسرائیل و ایادی ناپاک آنها بود، درخاک و خون غلتیدند.
چادرها از سر زنان افتاد، افراد زیادی به زیر دست و پا له شدند و عدهای به وسیله گازهای خفه کننده و رگبار گلولهها، به شهادت رسیدند. این جنایتکاران حتی به آمبولانسهای حامل مجروحان نیز یورش می بردند و مانع از جمع آوری آنان می شدند.
این جنایت در جمعه خونین مکه، به قدری فجیع بود که برای مرتکبان و بانیان آن، جز لکه های ننگ ابدی در صفحات تاریخ و فضاحت و رسوایی نزد ملتها، اثری باقی نگذاشت. این حادثه جانسوز، که وصف و شرح آن در کلام نمی گنجد ، نه تنها قلب مسلمانان جهان، که دل آزادگان دنیا را نیز به درد آورد و همه را در عزا و ماتمی بزرگ فرو برد. لیکن به قول امام خمینی(ره)، "ما در عین حال که شدیداً متأثر و عزادار از این قتل عام بی سابقه امت محمد صلی الله علیه و آله و پیروان ابراهیم حنیف و عاملین به قرآن کریم گردیدهایم ، ولی خداوند بزرگ را سپاس می گزاریم که دشمنان ما و مخالفین سیاست اسلامی ما را از کم عقلان و بی خردان قرار داده است. چرا که خودشان هم درک نمی کنند که حرکتهای کورشان ، سبب قوت و تبلیغ انقلاب و معرفی مظلومیت ملت ما گردیده است و درهر مرحله ای سبب ارتقای مکتب و کشورمان را فراهم کرده اند... ."
بازتابهای فاجعه
به دنبال جنایت بی سابقه عمال آمریکایی عربستان سعودی در به شهادت رساندن زائران بیت الله الحرام ،عده ای از علمای برجسته لبنان در بازگشت از حج، و با ذکر مشروعیت مراسم برائت در حج، حمله نیروهای مسلح به تظاهرات آرام مردم و تیراندازی به سوی حجاج و کشتار مردم بی دفاع، و شکستن حرمتِ حرم امن الهی را محکوم کردند . همچنین جزئیات بیشتری از برگزاری آرام تظاهرات و مراسم حجاج و تعداد دقیق شهدا، توافقهای قبلی با سعودیها برای انجام مراسم و توافق بر سر مبدأ و مقصد آن، آمادگی کامل پلیس و ارتش سعودی برای سرکوب مردم از قبل، به رگبار بسته شدن حجاج و تعرّض به حقوق انسانی و مشروع آنها، علل و زمینه های سیاسی این ماجرا و ارتباط آن با منافع امریکا و اسرائیل در منطقه و واداشتن ایران به صلح با عراق در جنگ هشت ساله عراق با ایران طی مقالات، مصاحبه ها، سخنرانیها، راهپیماییها و برپایی مراسم بزرگداشت شهدای فاجعه در کشورهای مسلمان و حتی غربی و همراه با ابراز همدردی علمای جهان اسلام مطرح و منعکس شد. چندی بعد رئیس جمهور وقت ایران، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به حادثه مکه اشاره و آن را از مصادیق جنایات بین المللی معرفی کرد.
کمی پس از کشتار مکه، دو کنفرانس بین المللی و چندین کنفرانس کوچک در اقصی نقاط جهان برای بررسی حادثه ششم ذیحجه 1407 و وضعیت حرمین شریفین تشکیل شد. اولین کنگره در آذر 1366 (23 تا 27 نوامبر 1987) با عنوان «قداست و امنیت حرم » با حضور علمای اهل سنت و تشیع از 43 کشور در تهران تشکیل شد که پس از بحث و بررسی مسائل مختلف حج و واقعه ششم ذیحجه 1407 در کمیسیونهای چهارگانه آن، قطعنامه ای در 12 ماده تصویب، و طی آن اعلام شد: "با بررسی اسناد منتشره، حجاج شرکت کننده در مراسم برائت از مشرکین ، اعم از ایرانی و غیرایرانی ابتدا محاصره شده و سپس با گلوله و گاز سمّی به شهادت رسیده اند. کنگره، روز ششم ذیحجه هر سال را روز برائت از مشرکین اعلام داشت و تأکید کرد که باید علمای صالح جهان، حرمین شریفین را اداره کنند."
کنفرانس بین المللی دیگری در لندن، از ششم تا نهم ژانویه 1988 تشکیل یافت و در آن با حضور پانصد تن از علما و صاحبنظران جهان اسلام از چهل کشور دنیا، مسئله آینده حرمین و فاجعه مکه بررسی شد. در قطعنامه پایانی قتل عام حجاج در ششم ذیحجه محکوم ، و با تأکید بر وقوع آن به خواست آمریکا، بر این نظر تأکید شد که حرمین، میراث مشترک تمامی مسلمانان بوده است و اداره حرمین باید زیرنظر شورای عالی علمای صالح جهان اسلام باشد. این سمینار (ششم ذیحجه) را روز اعلام برائت از مشرکین نامید.
از فردای همان روز، زوار و نويسندگان مسلمان بيشماري در سراسر دنيا با نوشتن خاطرات خود، اين قتل عام وحشيانه را به گوش جهانيان رساندند. به عنوان مثال «ظفر بنگاش» مسلمان مقيم كانادا كه خود از شاهدان حاضر در آن معركه بود، با نوشتن كتابي تحت عنوان «كشتار مكه و آينده حرمين» به ثبت گوشههايي از جنايات وحشيانه حاكمان سعودي و نيز بیان مشاهدات 5 شاهد ديگر پرداخت:
( قطعات بزرگ سنگ، بطري و تكههاي سيماني بر سر و شانه و پشت مردم فرود ميآمد و آنها را به زمين ميزد…. نيروهاي امنيتي سعودي به جاي متوقف كردن اين حمله، تازه به جمع حملهكنندگان پيوستند و شروع به ضرب و شتم راهپيمايان كردند. آنها كاري به اين نداشتند كه چوبدستيشان به چه كسي ميخورد. بيشتر ضربات چوبدستي آنها به معلولين در صندليهاي چرخدار اصابت ميكرد كه بلافاصله آنها را به زمين ميانداخت. آنچه حجاج را به ويژه ناراحت كرد، نحوه حمله به زنها و كساني كه بر روي ويلچر بودند و ضرب و شتم آنها بود. تعدادي از حجاج ،چوبهاي پرچمهايشان را براي دفاع از خود به چوبدستي تبديل ساختند. بلافاصله گارد ملي مسلح به تفنگ ام-16 و مسلسلهاي كوچك از كاميونها بيرون ريختند و به خيابان آمدند. همزمان كاميونهاي حاوي گاز اشكآور شروع به شليك گلولههاي مخصوصشان به داخل جمعيت عظيم كردند. شمار زيادي از اين گلولهها در قسمت زنها افتاد كه اثر آن فاجعه آميز بود. مردم كه از درد به خود مي پيچيدند نه ميتوانستند ببينند و نه ميتوانستند نفس بكشند…
روشن نيست كه دقيقا در چه لحظهاي دستور عدم ادامه مقاومت به حجاج ا داده شد. اما به مجرد اينكه مسلسلها شروع به آتش كردند، مردم كه قبلا مات و مبهوت شده بودند، به زمين نشستند و دستهايشان را بر روي سرشان گذاشتند. آتشباري براي مدتي ادامه داشت و در حدود ساعت هفت و ده دقيقه بعد از ظهر بود، متوقف شد. ولي نيروهاي سعودي حمله به حجاج را كماكان ادامه دادند، به ويژه حمله به ايرانيها را با چوبدستي و در اين ميان كساني كه ايستاده بودند شديدا مضروب شدند. نحوه برخورد سربازان سعودي اين طور بود كه دستهاي از سربازان به طرف چند حاجي يورش ميبردند، آنها را محاصره كرده و شروع به كتك زدن آنها ميكردند. اين حملات تا يك ساعت ديگر ادامه يافت و حجاجي كه در اين قسمت بودند اجازه نيافتند حتي براي اقامه نماز سرپا بايستند… كساني كه توانسته بودند از صحنه بگريزند، حالا شناسايي شده و مورد ضرب و شتم قرار ميگرفتند. نيروهاي امنيتي سعودي جستجوي خانه به خانه را نيز شروع كردند... )
در همان زمان ،روژه گارودي، (انديشمند مسلمان) با اشاره به حوادث جمعه خونين مكّه تأكيد كرد: اين كار فقط از عهده حكومت سركوبگر سعودي بر مي آمد كه چنين كشتار وحشيانه اي را رقم بزند. و ادّعاي تلويزيون سعودي مبني بر اينكه حجّاج كشته شده ، متجاوز هستند، به هيچ وجه صحّت ندارد. در مقاله اي كه در آن تاريخ در روزنامه جان افريك پاريس به قلم گارودي منتشر شد، وي با اشاره به وجود مزدوراني از امريكا، فرانسه و آلمان در درون حكومت سعودي، جهت تعليم نيروهاي سركوبگر ، واقعه كشتار حجاج را ناشي از عدم صلاحيّت حكّام سعودي از جهت اخلاقي و سياسي براي اداره اماكن مقدّسه اسلامي دانست.
روژه گارودي از اعضاي سابق كميته مركزي حزب كمونيست فرانسه، كه از سالها پيش به اسلام گرويده و فريضه حج را نيز به جا آورده، بيان داشت: مسجد الحرام براي تمام مسلمانان است و كسي حقّ ندارد ادّعاي مالكيت و تسلّط بر آن را داشته باشد. وي سپس به هزينه گزافي كه دولت سعودي براي خريد اسلحه از آمريكا صرف مي كند، اشاره كرد و گفت: به نسبت جمعيت، عربستان سعودي در مكان دوّم جهان از نظر هزينه هاي نظامي قرار دارد.
وي افزود: ريگان تحويل اسلحه به سعودي را مشروط به اين امر كرده كه سعودي نبايد اين اسلحه را بر ضدّ همپيمانان آمريكا به كار گيرد، و اين بدان معني است كه آل سعود از اسلحه خريداري شده، تنها مي تواند بر ضدّ كشورهاي اسلامي استفاده كند! گارودي تأكيد كرد: ظاهراً حمايت از مصالح آمريكا تنها چيزي است كه امراي سعودي بايد بر آن اهتمام داشته باشند و با اين حساب، احترام ساحت به حرمين شريفين از دايره وظايف آنان خارج است...
وي اظهار داشت: اگر فاجعه مكّه مورد رضايت و خوشحالي دشمنان اسلام نبود، پيامهاي تبريك آنان از آمريكا گرفته تا تل آويو به سوي حكّام عربستان سرازير نمي شد.اين حكّام، اسلام را به آن شكلي تصوير مي كنند كه دشمنان اسلام مي خواهند؛ يعني بر اساس اصول دروغين و منافقانه اي كه دست يك دزد كوچك را قطع مي كند، در حالي كه فساد و انحطاط مستانه از نشئه دلارهاي نفتي را پنهان مي سازد. وي افزود: اگر مسلمانان جهان مي خواهند چهره حقيقي اسلام را به جهان نشان دهند، بايد بر عدم وجود هر گونه پيوند يا وجه مشتركي بين اسلام سعودي و اسلام اصيل تاكيد نمايند.
مسلمانان بايد خود را از قيد و بندهاي مدّعيان «زهد سعودي» و ادّعاهاي ديني نيرنگ بازانه آنها آزاد كنند؛ زيرا فقط در اين صورت است كه عصر شكوفايي اسلام حقيقي و قرآن مبين شروع خواهد گشت.
در اين واقعه فجيع كه توسط سعوديها با پشتيباني وهابي هاي ملعون و با سردمداري ديكتاتور عربستان انجام گرفته بود ، 402 نفر از حجاج به شهادت رسيدند كه 275 تن از آنان ايراني بودند و الباقي حجاج افغاني ، پاكستاني ، لبناني ، عراقي و ... بودند كه 649 نفر نيز زخمي شدند. بيشتر شهدا از زنان و سالخوردگان بودند كه بر اثر فشار و زير دستوپا به شهادت رسيدند .
